Dat Linda en ik allebei hulpverleners zouden worden, hadden onze moeders misschien wel kunnen raden. Maar dat de één erg ziek zou worden, en de ander er een scriptie over zou schrijven, had niemand kunnen bedenken. Vijfentwintig jaar later schrijft Linda in dit blog over haar ervaringen met haar onderzoek, en alle moeilijkheden en inzichten die dit met zich meebracht.
Amber en ik verschillen niet veel van elkaar. Allebei enthousiaste, gedreven vrouwen in de bloei van ons leven… Tot enkele jaren geleden. Beiden zijn we nu chronisch ziek door ME, in vergelijkbare situaties. Dat kan iedereen overkomen, in elke zieke zit een gezond mens die van alles wilt, maar ineens niet meer kan. Lees hier hoe dat bij Amber ging. Hoe ze was, op een bijzondere manier ziek werd en hoe ze naar de toekomst kijkt.
Vandaag neem ik je een dagje mee in mijn leven, een zogenaamde MEeloopdag (pun intended).
